از گذشته هاي دور، هميشه از ديدن عكسهاي گرفته شده در شب و با استفاده از تكنيك شاتر باز لذت ميبردم. از زماني هم كه عكاسي را شروع كردم هميشه به انداختن اين گونه عكسها علاقه داشتم. جهت انداختن اينگونه عكسها علاوه بر دوربين مناسب، استفاده از سه پايه هم جهت حذف لرزش دست الزامي است و اين دو هميشه مشكل من براي انداختن اينگونه عكسها بوده است.

دوربين هاي حرفه اي عموما اندازه اي بزرگ و وزن نسبتا بالايي داشته و حمل آنها در زمان سفر و طبيعت گردي مستلزم دقت بيشتري ميباشد و از آنجا كه اكثر برنامه هاي گردشگري من هم همراه با پياده‌روي زياد و حمل بار در كوله پشتي صورت ميگيرد، تاكنون در مقابل وسوسه خريد دوربين حرفه اي مقاومت كرده ام، البته هميشه سعي كرده ام كه با تعويض مرتب دوربين، بهترين و نزديكترين امكانات به دوربين هاي حرفه اي را در قالب يك دوربين جمع و جور و كامپكت در اختيار داشته باشم.

ولي ديگر چند وقتي ميشود كه از عكسهايم لذت نميبرم. اين احساس كه ميتوانستم عكسهاي بهتري بگيرم ولي به علت ضعف امكانات ميسر نشد، آزارم ميدهد. البته قسمت عمده اين مشكل به تنبلي يا فراموشكاري خودم هم بر ميگردد. براي مثال با وجود داشتن 3 عدد سه پايه دوربين، در اكثر مواقع فرصتهاي زيادي را به علت همراه نداشتن سه پايه از دست ميدهم.

به نظر ميرسد كه ديگر بهانه اي براي نخريدن يك دوربين حرفه اي ندارم و انشالله با تحقق اين امر بينندگان عزيز وبلاگ را در نتايج آن سهيم خواهم كرد. پس تا آن موقع، تعدادي از عكسهاي انداخته شده در نور كم و يا شب تقديم به شما دوستان.

زندان اسکندر، یزد - استان یزد

نیمه شب در تهران

 غروب دریاچه گهر

دریاچه سد ورامه - استان مرکزی

آب بندان - رویان

باغ شازده (شاهزاده)، ماهان - استان کرمان

آرامگاه شاه نعمت الله ولی، ماهان - استان کرمان

کشکول - آرامگاه شاه نعمت الله ولی، ماهان - استان کرمان

شب برفی، پارک قیطریه، تهران

مسجد، مجتمع رفاهی نارنجستان - جاده هراز

مسجد، ترمینال ۲ فرودگاه دبی

نوشته شده در جمعه دهم مهر 1388 توسط نادرالحکما دواساز | لينك ثابت |

شهر رامسر در غربي ترين نقطه استان مازندران در نزديكترين فاصله كوهستان البرز به درياي خزر واقع شده است. اين فاصله در غرب اين شهر و محل ساخت تله كابين رامسر كمتر از يك كيلومتر بوده و در شهر رامسر به حد اكثر ۲.۵ كيلومتر ميرسد. فاصله بسيار كم كوهستان و دريا زیبایی خاص و وصف ناپذیري به این شهر داده‌ است و باعث اشتهار این شهر به عنوان عروس شهرهاي كشور گشته است.

اين شهر كه در گذشته سخت سر نام داشت به واسطه طبيعت دل انگيزش از نقاط مورد علاقه رضاشاه پهلوي محسوب شده و در زمان او به رامسر تغيير نام يافت. در سال ۱۳۱۲ به دستور او عمليات ساخت يك كاخ اختصاصي به همراه هتلي مجلل در اين شهر آغاز شد كه كاخ در سال ۱۳۱۶ و هتل در سال ۱۳۱۷ به بهره برداري رسيدند. اين شهر در زمان پهلوي دوم نيز با احداث فرودگاه و هتل جديد رامسر كه طي سالهاي ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۲ ساخته شد رونق بيشتري يافته و در آن سالها پذيراي سمينارها و همايشهايي نظير سمپوزيوم بين اللملي ماهيان خاورياري، اجلاس ناكا، اجلاس ارگانهاي دريائي كشور، بهداشت جهاني و كنفرانس بين‌المللي حفاظت از تالابها و پرندگان مهاجر بوده است.

از ديگر جاذبه هاي طبيعي اين منطقه نيز ميتوان به چشمه هاي آبگرم رامسر، كتالم و سادات محله، بوستان جنگلی صفارود، جنگل دالخانی، قله مارکوه و مناطق ييلاقي جواهر ده و جنت رودبار اشاره كرد كه همه ساله گردشگران زيادي را به خود جلب ميكند.

از فروردين ماه سال جاري، مسافراني كه از رامسر به سوي استان گيلان ميروند پيش از ورود به شهر چابكسر كابينهايي را در حال عبور از فراز بزرگراه ساحلي به سمت كوه مجاور ميبينند. همه ما عادت داريم تله كابين را در پاي كوهها و در شيبهاي دامنه ببينيم و عبور تله كابين از روي زمينهاي هموار ساحلي در نظر اول براي همه ما كمي غريب مينمايد. ولي طراحان تله كابين رامسر به عمد اين خط را بدين صورت طراحي كرده اند.

ساخت دومين خط تله كابين استان مازندران و سومين خط از اين نوع در استانهاي شمالي (گيلان و مازندران) پس از خطوط تله كابين نمك آبرود و لاهيجان، از سال ۱۳۷۵ آغاز شده و پس از راه اندازي آزمايشي در بهار سال گذشته، در نهايت با حضور رئیس سازمان میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری کشور به همراه وزیران اموراقتصادی و دارایی و راه و ترابری و استانداران مازندران و گیلان در اولين ماه سال جاري رسما به عنوان تنها خط تله كابين خاورميانه كه ساحل دريا را به ارتفاعات جنگلي متصل ميكند افتتاح گرديد.

اين خط تله كابين بخشي از يك مجموعه تفريحي – گردشگري بزرگتر به نام رامسر پلازا (Ramsar plaza) بوده و واحد هاي رفاهي – تجاري ديگري نيز به تدريج به آن اضافه خواهد شد كه در حال حاضر رستوران و فروشگاه قسمت ساحلي به همراه كافي شاپها و رستوران فست فود بالاي كوه فعاليت خود را آغاز كرده اند.

با وجود فاصله كمتر اين مجموعه با شهر چابكسر (۳۰۰ متر در مقابل فاصله 5 كيلومتري تا شهر رامسر) به نظر ميرسد مسئولان اين مجموعه به دليل شهرت و معروفيت بيشتر نام رامسر در اذهان، از نام اين شهر براي نامگذاري مجموعه استفاده كرده اند.

۷۹ كابين هر يك به ظرفيت ۴ نفر، با سرعت متوسط ۹ كيلومتر در ساعت گردشگران را طي ۱۲ دقيقه در مسيري به طول ۲۰۵۰ متر، از ارتفاع ۱۲- متري ايستگاه ساحلي به ارتفاع ۵۰۶ متري كوه ايلميلي مي‌رساند. از اين نقطه نيز به صورت پياده و با طي كمتر از ۵۰۰ متر مسير سنگفرش شده، ميتوان به بالاترين نقطه اين كوه با ارتفاع ۶۰۵ متر رسيد. هواي پاك كوهستان به همراه مناظري بسيار زيبا از جنگل و دريا، اين تله كابين را به يكي از زيباترين جاذبه هاي گردشگري منطقه ساحلي مازندران تبديل كرده است.

طي سالهاي اخير علاوه بر ساخت اين تله كابين، پروژه هاي ديگري نيز براي تبديل شهر رامسر به يك قطب گردشگري در عرصه بين المللي آغاز شده كه مهمترين آنها شروع به کار پروژه توسعه و تجهیز فرودگاه بین المللی رامسر و ديگري آغاز عمليات ساختماني هتل ۷ ستاره بین المللی رامسر در  ۶۰ طبقه با ارتفاع ۲۴۰ متر، دارای ۱۰۰۰ واحد اقامتی، دو باند هلیکوپتر و پارکینگ طبقاتی با ظرفیت ۱۰۰۰ اتومبیل ميباشند.

و اما:

در سايت تله كابين رامسر به آدرس www.ramsarplaza.net نكاتي را ديدم كه متاسفانه نشان از بي اطلاعي و ناشي گري بي حد مديران آن در زمينه شناخت ايران و طبيعت و جغرافياي آن ميباشد.

(اصلاحیه: روزگذشته متوجه شدم که سايت رسمي تله كابين رامسر پایگاهی به آدرس  www.ramsarcc.com  بوده و به الطبع موارد ذکر شده زیر مربوط به این سایت نمیباشد. سه شنبه ۳۱/۶/۸۸)

اولين نكته اي كه در ديدار از اين سايت به شدت تو ذوق آدم ميزند، ‌استفاده از عكسي مربوط به تله كابين نمك آبرود در بالاي صفحه و در كنار عنوان تله كابين رامسر ميباشد. طراحان سايت حتي زحمت رفتن تا محل مجموعه و انداختن يك عكس ناقابل از تله كابين رامسر را نيز به خود نداده و با كپي كردن عكسي با منظره شبيه به آن كار خود را راه انداخته اند.

در يكي از پستهاي اين سايت با عنوان ویژگیهای خاص شهر توریستی رامسر، ۲۴ ويژگي براي اين شهر و منطقه عنوان شده كه ديدن بعضي از آنها براي افرادي كه اطلاعات كمي از ايران و ايران گردي دارند واقعا ايجاد حيرت ميكند. عناويني همچون "نامگذاری بیش از ۳۰۰۰ مکان در ایران و جهان به نام رامسر و يا نامگذاری ۸۰۰ تالاب به نام کنوانسیون تالابهای رامسر" از اين دست ميباشند. نويسنده اين متن حتي نميدانسته كه تالابها به نام كنوانسيون تالابهای رامسر نامگذاري نميشوند و تنها نام آنها وارد ليست تالابهاي حفاظت شده گشته و به همراه اقدامات حفاظتي صورت گرفته در پرونده آن نگهداري ميگردد.

در قسمت ديگري از اين پست آمده است "دارای بلندترین قله رشته کوه البرز پس از دماوند به نام سمامُس (احتمالا منظور قله سماموس ميباشد) با ارتفاع ۳۶۲۰ متر". ظاهرا در كتابهاي جغرافياي دوره دبيرستان اين شهرستان نامي از كوههايي مانند علم كوه ۴۸۴۸  متر، آزاد كوه ۴۳۵۵  متر، تخت سلیمان ۴۶۴۳ متر، خلنو ۴۳۷۵  متر، چپکرو ۴۳۱۸  متر و  پالون گردن ۴۲۵۰  متر، واقع در البرز مركزي به ميان نيامده است.

همچنين استفاده از صفت هاي تفضيلي با پسوند "ترين" در تبليغات بايد با احتياط كامل  و اطمينان قطعي از صحت آن صورت گيرد. در اين رابطه استفاده از جملاتي مانند "افتتاح بهترين تله کابین خاورمیانه در رامسر، دارای بهترین منابع آب معدنی و طبی دنیا، دارای بهترین و زیباترین مناظر و جلوه های گردشگری دنیا" در اين پايگاه با توجه به نسبي بودن موارد ذكر شده صحيح نميباشد.

و به عنوان آخرين ايراد بايد گفت كه عليرغم آنكه در اين سايت رامسر به عنوان "اولین شهر گردشگری الکترونیک جهان" معرفي شده است (البته به احتمال قوي منظورشان تبديل اين شهر به شهر الكترونيك در آينده است نه زمان حاضر!!!)، و با وجود هزينه هاي بالاي استفاده از اين مجموعه (تله كابين، رستوران، كافي شاپها و فروشگاه) هيچ دستگاه خودپرداز و پايانه فروشي در اين مجموعه وجود نداشته (تنها يك دستگاه POS در طبقه بالاي فروشگاه وجود دارد) و به همراه بردن مقدار زيادي پول نقد الزامي است.

بالا بردن قند خون پيش از سوار شدن به تله كابين

ايستگاه اول (ساحلي) تله كابين

تله كابين رامسر، به سمت كوه ايلميلي

منظره ساحل از فراز كوه ايلميلي

ايستگاه ساحلي از فراز كوه ايلميلي

قله كوه ايلميلي

و به بالاي كوه ايلميلي رسيديم

ايستگاه دوم (بالا) تله كابين

رهسپار به سوي ساحل

نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم شهریور 1388 توسط نادرالحکما دواساز | لينك ثابت |

چند سالي است كه با فرا رسيدن پنجم شهريور، زادروز محمد زكرياي رازي و روز داروساز، انجمن داروسازان ايران اقدام به برپايي همايشي علمي - آموزشي جهت داروسازان و همچنين برگذاري جشن و مهماني روز داروساز مينمايد. اين همايش با توجه به استقبال عمومي داروسازان و حضور سالانه بيش از ۱۵۰۰ داروساز در آن، مكاني مناسب براي ديدن دوستان و همكلاسان قديمي بوده و بعضا زنده كننده خاطرات شيريني از گذشته ميباشد.

حضور پر شمار داروسازان در اين مراسم، فرصت مناسبي براي شركتهاي توليد و توزيع كننده دارو به منظور ارائه آخرين اخبار و تبليغ محصولات جديد ايجاد كرده و معمولا نمايشگاه كوچكي در محل برگذاري مراسم بر پا ميشود كه با توجه به علاقه وافر داروسازان به كسب اطلاعات علمي و مالي!!! جديد معمولا با استقبال خوبي هم مواجه ميگردد.

امسال با توجه به قرار گرفتن روز داروساز در ايام ماه مبارك رمضان، انجمن داروسازان براي راحتي مهمانان و امكان پذيرايي مناسب، همايش سالانه را ۱۰ روز جلو كشيده و ضمن برگذاري دوره آموزشي از ۲۳ الي ۲۵ مرداد، جشن روز داروساز را هم در تاريخ ۲۵ مرداد در مركز همايشهاي رازي برگذار نمود.

براي من شركت در اين همايش علاوه بر بدست آوردن چند امتياز ناقابل بازآموزي، مكاني براي ديدار دوستان قديمي هم به شمار مي آيد، خصوصا كه هم اكنون بعد از حدود دو سال دوري از محيط صنعت و كارخانه هاي داروسازي ملاقات همكاران قديمي و آگاهي از تحولات اين صنعت هم برايم خالي از لطف نيست.

و اما گزارش همايش امسال از ديد نادرالحكما دواساز:

يكي از نكات جالب توجه در اين همايش حضور پر شور خانمهاي داروساز و خصوصا خانمهاي داروساز جوان بود كه نويدبخش آينده اي روشن براي اين رشته ميباشد. البته اگر قرار باشد همين روال ادامه داشته باشد در آينده شاهد انقراض نسل آقايان داروساز خواهيم بود.!!!

اين قضيه خصوصا در مورد داروسازان شاغل در شركتهاي دارويي نمود بيشتري داشته و نسبت جنسيتي در شركتها و كارخانجات داروسازي كه روزگاري نه چندان دور كاملا به نفع داروسازان مرد بود اكنون به سمت ديگر متمايل شده است.

آنفولانزاي خوكي در اين نمايشگاه هم بحث روز بوده و شلوغي غرفه نمايندگي شركتهاي توليد واكسن آنفولانزا نيز قابل توجه بود. واكسن آنفولانزا به علت نا پايداري و عمر قفسه اي كوتاه (كمتر از يك سال) به طور معمول در اواخر تابستان در خط توليد قرار گرفته و در بازار توزيع ميشود. توليد امسال اين شركتها هم همانند سالهاي گذشته بوده و نسبت به آنفولانزاي خوكي مصونيتي ايجاد نميكنند. البته نمايندگان علمي حاضر در اين غرفه ها عنوان ميكردند كه اين واكسن ها با توجه به بالا بردن سطح آنتي بادي موجود در خون افراد، احتمال ابتلا به آنفولانزاي خوكي را نيز كاهش ميدهند. الله و اعلم.

حضور شركتهاي عرضه كننده فراورده هاي ويتامينه و مكمل هاي غذايي در اين همايش هم چشمگير بود و با توجه به قيمت بالا و حاشيه سود مناسب اين اقلام در داروخانه ها كه در اكثر مواقع با ارائه تخفيف و جوايز نقدي و جنسي هم همراه ميباشد داروخانه داران و مسئولين فني زيادي را به خود جلب مينمود.

روشهاي تبليغي در اين همايش هم مانند ساير نمايشگاه ها متنوع بوده و خصوصا بعضي از پوسترها و استندهاي به نمايش گذاشته شده واقعا چشم نواز و جذاب بودند. به هر حال اهميت جذب مخاطب براي تبليغ كننده منجر به خلاقيت و ارائه كارهاي بديع و جالبي خواهد شد.

يادش به خير، چند سال پيش كه من به عنوان مدير فروش در يكي از كارخانجات داروسازي به كار مشغول بودم، در همايشي مربوط به پزشكان متخصص زنان و زايمان و در پوستر داروهاي تخصصي بيماريهاي زنان، از تصوير چند خانم جوان استفاده كردم كه واكنش هاي متفاوتي را بعد از نمايشگاه باعث شد. البته بيشتر اين برخوردها جنبه شوخي داشته و دوستان ممنوعيت استفاده ابزاري از تصوير خانمها در تبليغات را يادآوري ميكردند. به نظر ميرسد مديران فروش و مشاوران تبليغات در اين روزها براي عدم مواجهه با اين مسئله راه حل ديگري پيدا كرده اند: به جاي استفاده از تصوير خانمها، خود خانمها را به داخل غرفه مي آورند.!!!

به هرحال، آنها كه نيامدند جايشان خالي بود، انشالله مراسم سالهاي بعد.

و در پايان نيازي به ياد آوري نيست كه جماعت داروساز هميشه سبز بوده و سبز خواهند ماند.

نوشته شده در سه شنبه سوم شهریور 1388 توسط نادرالحکما دواساز | لينك ثابت |

راه و جاده از گذشته هاي دور يكي از نيازهاي اساسي انسان متمدن و شهر نشين بوده و توسعه راهها از دغدغه هاي مهم حاكمان به حساب مي آمده است. وجود راههاي مناسب و مطمئن علاوه بر ايجاد ارتباطات فرهنگي و گسترش بازرگاني و تجارت در هر منطقه، در زمانهاي بروز حادثه و يا هجوم دشمنان هم تسهيل كننده اعزام قواي كمكي به مناطق مختلف بوده است.

در گذشته هاي دور راهها عمدتا براي رفع نياز ساكنان محلي و توسط نيروهاي محلي ساخته ميشد ولي با شكل گيري كشورها و امپراطوريهاي عظيم، نياز به ساخت راهها و جاده هاي فرا منطقه اي بيش از پيش احساس شد. در ايران نخستين بار به فرمان داريوش كبير راه شاهي به صورت سنگفرش از شوش پايتخت ايران تا سارد، مركز ليديه و به طول تقريبي ۲۵۰۰ كيلومتر كشيده شده و در پي آن ساير مناطق كشور نيز با راههاي مناسبي به مركز كشور متصل شد. البته به احتمال قوي قطعات مختلف اين جاده در گذشته هاي دورتر و خصوصا توسط حكومت آشوريان ساخته شده و در زمان داريوش به صورت يكپارچه در آمده و بهسازي شده است. در حقيقت اهمیت کار هخامنشیان به اداره این راه است و نه هموار كردن آن.

نقشه امپراطوري هخامنشيان و راه شاهي

اهميت حمل و نقل و راههاي ارتباطي از نظر داريوش به حدي بود كه با استخدام يك ناخداي يوناني به نام اسكيلاكس و در اختيار گذاردن ملوانان ايراني، اقدام به شناسايي و تهيه نقشه راههاي آبي كشور پهناور ايران از دره سند، واقع در غرب هندوستان و منتهي اليه مرز ايران در شرق تا درياي مديترانه در غرب امپراطوري ايران نمود. اسكيلاكس طي ۳ ماموريت طولاني مدت اقدام به مكاشفه و نقشه برداري ساحل هاي كشور ايران از دره رود سند تا ورودي رود فرات به خليج فارس، ساحل جنوبي خليج فارس تا درياي سرخ (محيط شبه جزيره عربستان) و در نهايت نقشه برداري سواحل درياي سياه نمود كه آخرين ماموريت وي با ناپديد شدن كشتي او (احتمالا غرق كشتي و مرگ خدمه آن) براي هميشه ناتمام ماند.

بزرگترين نتيجه تلاش اين دريانورد بزرگ، ساخت كانال ارتباطي بين رود نيل و درياي سرخ به فرمان داريوش و ايجاد  ارتباط دريايي بين سواحل جنوبي و غربي آن روزگار امپراطوري عظيم هخامنشي بود. (در حقيقت اين كانال براي سومين بار به دستور داريوش كنده شد. پيش از آن و در زمانهاي دورتر نيز ۲ نفر از فرعونهاي مصر به نامهاي ستي اول و ملكه هت شپ سوت فرمان به حفر اين كانال داده بودند كه در هر بار پس از مدتي به علت طوفانهاي شن و عدم لايروبي مناسب پس از مدتي كانال پر شده و استفاده از آن غير ممكن ميگشت.)

استانهاي مازندران و گيلان (طبرستان و ديلمان قديم) واقع در جنوب درياي خزر به علت وجود كوههاي سر به فلك كشيده البرز كه همچون كمربندي در جنوب آنها امتداد يافته است در طول تاريخ كمتر مورد هجوم مهاجمان خارجي قرار گرفته و جز در مواردي معدود در اكثريت اوقات داراي حكومتي مستقل از حكومت مركزي ايران داشته اند.

تا پيش از ظهور صفويه تنها لشكر كشي محدودي به مازندران صورت گرفته بود كه عمده ترين آنها توسط كورش كبير، محمود غزنوي، تيمور گوركاني و شاه اسمعيل صفوي بوده در همه موارد لشكريان با مشقات فراوان وارد منطقه طبرستان شده و آنرا طي كرده اند. در زمان شاه عباس كبير، به علت علاقه او به منطقه مازندران و خصوصا شهرهاي بهشهر و فرح آباد ساري، به دستور وي راهي سنگفرش با كيفيت بالايي در مسير ساري به ورامين (مسير قائمشهر به فيروزكوه و ادامه مسير حبله رود تا گرمسار و ورامين) احداث گرديد كه پس از فوت وي به علت بي توجهي حاكمان بعدي به مرمت آن رو به ويراني نهاد.

با به قدرت رسيدن قاجاريه و انتخاب تهران به عنوان پايتخت، دسترسي سهل تر به مسقط الراس اين خاندان در منطقه استر آباد (استان گلستان فعلي) نياز به راه عبور مناسب از كوههاي البرز را بيشتر نمودار ساخت. در طول اين دوره علاوه بر مسير گردنه گدوك (راه فيروزكوه فعلي) و مسير قزوين – منجيل – رشت، راه ديگري كه از كوهستان توچال، شهرستانك، بلده، كجور و نور عبور ميكرد نيز مورد استفاده قرار ميگرفت. در زمان ناصرالدين شاه قاجار و به دستور وي مسيرهاي قديمي و مالروي دره هاي هراز و چالوس تعمير و به راه ارابه رو تبديل گشتند. همچنين در سال ۱۲۹۰ ناصرالدين شاه مجددا دستور به بهسازي مسير لاريجان (هراز) داده و حسين عليخان وزير را به سرپرستي اين كار منصوب نمود. وي نيز با همكاري گاستيگر، مهندس اطريشي كه در خدمت دولت ايران بود جاده را به اندازه اي پهن كرد كه دو ارابه در مسير مقابل بتوانند بدون برخورد از آن عبور كنند. در سال ۱۲۹۵ و با اتمام عمليات ساخت اين راه به عنوان يادبود نقشي از شاه قاجار در يكي از صعب العبور ترين نقاط اين مسير به نام تنگ بند بريده بر سينه كوه و مشرف بر رود خروشان هراز حك گرديد.

اين نقش برجسته كه در محل به شكل شاه معروف است جديد ترين و آخرين نقش برجسته تاريخي ايران در بين ۱۰۵ نقش برجسته كشف شده به شمار مي‌آيد و در آن ناصر الدين شاه سوار بر اسب در وسط و ۱۰ تن از درباريان در طرفين شاه حجاري شده است. در اطراف نقش برجسته كه حدود ۸ متر طول و ۴ متر ارتفاع دارد اشعاري در مدح ناصرالدين شاه و فرمان او در خصوص مرمت راه لاريجان حك شده است.

در زمان پهلوي دوم و با اتمام ساخت راه آسفالته هراز در دهه ۱۳۴۰ و ساخت تونل وانا به منظور حذف منطقه خطرناك تنگ بند بريده، اين نقش برجسته از مسير جاده دور افتاده و تا به امروز به تنهايي بر ديواره سمت غرب تنگه ناظر بر عبور رود هراز ميباشد. براي ديدن اين نقش برجسته بايد در يكي از طرفين تونل وانا توقف كرده و حدود ۱۰ دقيقه مسير كناره غربي رودخانه را در پشت تونل ادامه داد. اين نقش برجسته تقريبا روبروي دومين خروجي اضطراري تونل وانا از سمت تهران واقع شده است. در حال حاضر تنها تابلوي راهنماي اين اثر تاريخي در حدود ۱۵۰ متري تونل وانا از سمت تهران و در سمت چپ جاده پيش از ورودي پل و تونل وانا نصب شده است. محل قرار گيري اين تابلو به گونه اي است كه به هيچ عنوان توجه گردشگراني كه به سمت آمل ميروند را جلب نميكند، از طرفي گردشگران سمت مقابل هم اصلا نوشته هاي تابلو را نميبينند.!!!

متاسفانه چند وقتي است كه زمزمه هايي مبني بر كشيدن يك جاده در اين تنگه به منظور كاهش ترافيك تونل وانا شنيده ميشود. اين قضيه از دو بعد جاي شگفتي دارد:

نخست آنكه كشيدن چنين راهي باعث ايجاد آسيب جدي و انهدام دو اثر تاريخي شكل شاه و بقاياي جاده تاريخي لاريجان به آمل كه پيشينه آن به دوره ساسانيان بازميگردد خواهد شد. ديگر آنكه افرادي كه با اين منطقه آشنايي دارند ميدانند كه به علت عرض كم دره رود هراز در اين نقطه، براي ايجاد هر جاده استانداردي نياز به اشغال بخشي از بستر اين رود خروشان وجود دارد كه با توجه به طبيعت اين رود و سيلابهاي دوره اي كه در آن اتفاق مي افتد احتمال بروز خسارتهاي مالي و جاني در طي زمان ساخت و استفاده از اين راه فرضي براي كارگران و رهگذران بسيار زياد خواهد بود.

در چنين شرايطي به نظر ميرسد بهترين راه حل براي كاهش فشار ترافيك بر تونل وانا، حفر يك تونل ديگر به موازات آن باشد. امري كه در دولت فعلي به علت هزينه بالا و مدت زمان لازم براي احداث آن مخالفي جدي به نام وزير راه دارد.!!!

شكل شاه

نماي نزديك تصوير ناصرالدين شاه قاجار در شكل شاه

درباريان سمت راست نقش برجسته شكل شاه

درباريان سمت چپ نقش برجسته شكل شاه

لينك: نقشه امپراطوري هخامنشيان و راه شاهي در اندازه بزرگتر

نوشته شده در یکشنبه یکم شهریور 1388 توسط نادرالحکما دواساز | لينك ثابت |

سوگند ياد كرديم به پاكي عشق، به زلالي اشك و به قداست دل كه اشكي بزداييم و خالق لبخند بر لبان رنگ پريده باشيم. خداوندا، به من ايماني عطا كن تا پايبند باشم به آنچه برايش سوگند ياد كردم.

اول شهريور، روز پزشك و پنجم شهريور، روز داروساز بر همه تلاشگران عرصه سلامت گرامي باد.

نوشته شده در شنبه سی و یکم مرداد 1388 توسط نادرالحکما دواساز | لينك ثابت |