امروز ظهر برنامه "سفر در ايران" را با اجراي گرم آقاي محمد علي اينانلو نگاه ميكردم. انسان جالبي  است با شخصيتي دوست داشتني. قد بلند، هيكل تنومند و چهار شانه، سبيل از بناگوش در رفته و صداي بم، ابهتي خاص به او بخشيده است ولي با رد و بدل شدن اولين جملات مشخص ميشود كه در پشت اين ظاهر مهيب قلبي از طلا در تپش است.

اصالت او از ايل شاهسون است، شادترين قوم ايران، در دامان طبيعت ايران بزرگ شده و در نزد دوستان نيز به "خان بزرگ" ملقب است. در جمع دوستان كاملا شاخص است و شوخي هاي دوستان را هم كه در اكثر موارد به خصوصيات ظاهري و ابعاد او مرتبط است با روي باز تحويل ميگيرد. (غلامعباس جعفري- آن بالا چه خبر است؛ مجله شكار و دوستداران طبيعت، خرداد ۱۳۷۲، شماره ۱۵، صفحه ۳۰)

در طول عمر ۶۱ ساله اش كارهاي مختلفي داشته است: شكار، كشاورزي، روزنامه‌نگاري، فيلم‌سازي، عكاسي، طبيعت‌گردي، تبليغات و تدريس اكوتوريسم. اكثر مردم او را با برنامه هاي تلويزيوني با طبيعت، ايران جهاني در يك مرز و سفر در ايران ميشناسند حال آنكه دوستان و طبيعت گردان قديمي او را با سابقه طولاني مطبوعاتي و قلم رواني كه نشانگر روح بلند او و افكار زيبايش ميباشد در نشرياتي مانند گردش، دوستداران شكار و طبيعت، طبيعت و ... ميشناسند.

به گفته خودش تاكنون بيش از دو ميليون كيلومتر در ايران سفر كرده و هنوز هم نتوانسته تمام ايران را ببيند. در طول اين سفرهاي طولاني چندين بار هم با مرگ قرار گذاشته است ولي هميشه دير بر سر قرار حاضر شده است (محمد علي اينانلو- مرگ در بهشت؛ مجله طبيعت، مهر ۱۳۷۷، شماره ۲، صفحه ۹-۶) تا اينكه مرگ دست او را خوانده و يكبار او هم با ۱۲ ساعت تاخير بر سر قرار در ميان رودخانه لار حاضر ميشود. بالاخره اينانلو هم مرگ را تجربه ميكند ولي با عمليات احياي فوق العاده و دقيق همراهان و همچنين كمك بنيه قوي خود، اينبار هم مرگ را دست خالي روانه ميكنند.

در برنامه اين هفته سفر در ايران، اينانلو به سمت منطقه يوش و بلده براه افتاد تا مناظري از اين منطقه را به همراه خانه پدري شاعر فقيد نيما يوشيج به تصوير بكشد ولي خوشبختانه در اين هفته به مقصد نرسيد. طبق معمول آنقدر سرش گرم طبيعت و مناظر بين راه ميشود كه باز هم دير ميرسد. از آنجا كه من هم مطالبي در باره اين منطقه تهيه كرده ام انشالله بزودي و پيش از بيات شدن آن توسط جناب اينانلو در اين سايت ارائه خواهم كرد.

با آرزوي سلامت و موفقيت روزافزون براي اين بزرگمرد عرصه طبيعت ايران زمين.

(عكسهاي اين پست از اينترنت برداشت شده است)

نوشته شده در شنبه بیست و هفتم مهر 1387 توسط نادرالحکما دواساز | لينك ثابت |