آخر هفته گذشته فرصتي دست داد تا باز هم به يك زاگرس‌گردي ديگر برويم. اين روزها همه جا آنچنان سبز و شاداب است كه واقعا هر روزي كه در طبيعت سپري نشود از عمرمان تلف شده است. در ايران نقاط متعددي با عنوان بهشت گمشده ناميده ميشوند، براي مثال كلاردشت، البته پيش از آنكه زير هجوم ساختمانهاي ويلايي دفن شود و يا تنگه بلاغي در استان فارس. ولي در فصل بهار در هر كجاي منطقه زاگرس كه باشيد ميتوانيد با كمتر از يك ساعت رانندگي خود را به يك بهشت پيدا و يا گمشده برسانيد. اينچنين است كه با وجودي كه تصميم داشتم پس از دو سال و همزمان با پايان مدرسه بچه‌ها به تهران برگرديم، ظواهر امر نشان ميدهد كه من يك سال ديگر هم در اين منطقه خواهم ماند. پس بايد هرچه ميتوانم بيشتر از اين موقعيت استفاده كنم.

دو روز آخر هفته گذشته را به ديدن قسمتهاي غربي استان كرمانشاه گذرانديم. البته با كمبود شديد وقت هم مواجه بوديم. پنجشنبه ظهر پس از بازگشت بچه‌ها از مدرسه به سمت گيلانغرب حركت كرده و شب را در آنجا گذرانديم كه در پست قبلي در مورد آن نوشتم. جمعه صبح هم به سمت سر پل ذهاب رفته و پس از گردشي در آن به ريجاب رفتيم.

متاسفانه در اين دو روز به علت وزش باد شديد هوا به شدت غبار آلود بود كه اينهم از عوارض رفتن صدام است. افراد محلي ميگويند تا زمانيكه صدام بر عراق حكومت ميكرد برنامه‌هايي را براي حفظ خاك در آنسوي مرزها اجرا ميكرد كه مانع از بلند شدن خاك و ايجاد غبار بود ولي با اشغال عراق و مرگ صدام، علاوه بر  تعطيلي برنامه‌هاي حفاظت از خاك، اندك پوشش گياهي بيابانهاي شرق عراق نيز به علت آتش‌سوزي و خشكسالي از بين رفته و باعث شده كه با وزش هر تندبادي مقادير زيادي گرد و غبار به سمت مرزهاي غربي ايران روانه گردد. شدت اين غبار آلودي هوا به حدي است كه بعضا باعث لغو پروازهاي فرودگاههاي مناطق غربي كشور مانند كرمانشاه، ايلام، اهواز و آبادان نيز ميگردد.

به علت اين گرد و غبار متاسفانه عكسهايي كه به صورت دورنما و يا از مناظر گرفتم خيلي خوب از آب در نيامد ولي با اين وجود آنقدر هست كه بتوانم در سه يا چهار پست جداگانه در روزهاي آينده ارائه‌شان كنم.

خلاصه اينكه با سپري شدن بهار درهاي اين بهشت كم كم بسته خواهد شد. پس بشتابيد تا پشت در نمانيد.!

نوشته شده در سه شنبه هشتم اردیبهشت 1388 توسط نادرالحکما دواساز | لينك ثابت |