ادامه ماجراهاي سفر نامه هجيج، داريان:

فاصله روستاهاي هجيج و داريان حدود ۵ كيلومتر است كه توسط جاده اي باريك و خاكي به هم متصل ميشوند. اين جاده با پيچ و خم زياد از روستاي داريان به پايين و كنار رودخانه سيروان رفته و تا روستاي هجيج ۳ كيلومتر در كنار اين رود ادامه ميابد.

سیروان مهمترین و معروفترین رودخانه ناحیه اورامانات بوده و مسیر نسبتاً طولانی و پر پیچ و خمی دارد. این رودخانه كه در بخش غربی و شمال غربی اورامانات قرار گرفته است در ۳۰ كيلومتري جنوب سنندج از به هم پيوستن رودهاي گاوه رود و قشلاق (ننله) تشكيل شده و تا ورود به خاك عراق ريزابه‌هايي مانند چم گران، پاوه رود و ليلي به آن ميپيوندند. سیروان منطقه اورامانات را به دو بخش تقسیم مينمايد و مدتها تنها راه ارتباطی مهم بین این دو بخش، پل دوآب در حدود ۲۵ كیلومتری شمال غربی پاوه و در محل تلاقي پاوه رود  با آن بود ولي هم اكنون با ساخت دو پل جديد در نزديكي روستاي پلنگان در مسير كامياران به مريوان و همچنين در نزديكي روستاي وراء در مسير پاوه به نودشه، ارتباط بين دو قسمت سهلتر شده است.

اين رودخانه در طول مسير خود دره‌اي تنگ و باريك تشكيل داده و به علت عرض كم و شدت جريان آب امكان قایق رانی در آن وجود ندارد. از طرفي اين باريكي زياد دره و كناره هاي صخره اي و پرتگاهي آن مانعي بزرگ براي ساخت جاده در طول آن ميباشد. جاده پيموده شده توسط ما هم عمري كمتر از ۲۰ سال داشته و پيش از آن عبور و مرور اهالي اين منطقه با پاي پياده يا با استفاده از چهارپايان صورت ميگرفت.

 پس از رسيدن به نزديكي روستاي هجيج و عبور از روي پلي فلزي بر روي رودخانه سيروان، با توجه به گرمي هوا و تابش مستقيم آفتاب در ساعات بعد از ظهر تصميم گرفتيم قبل از هجيج به ديدن چشمه و آبشار بل برويم.

تصوير ماهواره اي موقعيت چشمه بل نسبت به روستاي هجيج

به سمت چشمه بل در دره رود سيروان

به سمت چشمه بل در دره رود سيروان

اين چشمه كه در محل و زبان كردي به نام كاني بل معروف است و احتمالا نام خود را از خداي آب بابليان باستان كه بل نام داشت گرفته است، در دو كيلومتري هجيج و در فاصله كمي از رودخانه سيروان واقع شده و آب آن پس از خروج از دل كوه، تشكيل آبشاري پر خروش داده و به رودخانه ميريزد. محل خروج آب اين چشمه از دل كوه شباهت بسياري به دهانه يك غار كه به علت ريزش مسدود شده باشد دارد.

در گذشته استفاده از آب اين چشمه عليرغم گوارايي و پر آبي آن (در بهار سالهاي پر آب تا ۴۰۰۰ ليتر در ثانيه)، به علت فاصله كم آن با رودخانه سيروان مقدور نبوده و تنها به ساخت آسيابي بر آن خلاصه ميشد ولي در سالهاي اخير ۳ واحد توليد آب معدني و يك مزرعه پرورش ماهيان سردآبي با استفاده از آب آن احداث شده اند. همچنين طرحي براي انتقال آب اين چشمه براي مصارف آشاميدني روستاهاي اطراف در دست بررسي ميباشد. متاسفانه تغييرات و تاسيسات ايجاد شده براي برداشت آب اين چشمه در اوج بي سليقگي بوده و نماي آن را به شدت مخدوش نموده است كه لازم است مسئولان دست اندر كار نسبت به اصلاح آن اقدام نمايند. براي مقايسه اين موضوع عكسي قديمي تر از اين چشمه را نيز در اينجا قرار ميدهم.

دهانه چشمه بل

آبشار چشمه بل

سقف غار مانند چشمه بل

ريزش آب چشمه بل از زير جاده به داخل رودخانه سيروان

چشمه بل پيش از تغيير ظاهر آن – عكس از آقاي سهيل سليماني

پس از انداختن چند عكس و كمي فيلم برداري از اين جاذبه طبيعي، دست و صورت را با آب خنك چشمه شسته و مثل بچه هاي خوب به سمت هجيج حركت كرديم.

اين ماجرا هنوز تمام نشده است.

نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم اردیبهشت 1388 توسط نادرالحکما دواساز | لينك ثابت |