دواساز

با ابوحنانه در بيستون

davasaz — Wed, 25 Nov 2009 07:52:18 GMT

ظهر چهارشنبه هفته گذشته (27/8/88) در انتهاي شيفت كاري صبح و در حال آماده شدن براي عزيمت به منزل بودم كه تلفن همراهم زنگ خورد. از آنسوي خط فردي مرا با عنوان دكتر دواساز خطاب كرد و او كسي نبود جز مهندس فرزان اسدي، نويسنده وبلاگ وزين ابوحنانه كه پيشتر در مورد سفري به كرمانشاه در آن هفته به من اطلاع داده بود.

نهار را در خدمت ايشان بوده و پس از آن به اتفاق به بيستون رفتيم. باران پاييزي به هوا لطافتي خاص بخشيده و ارتفاعات منطقه در ابر پنهان شده بودند كه خود بر زيبايي محيط افزوده بود. مهندس اسدي همانگونه كه انتظار داشتم همانند تمامي بوشهريهاي ديگر طبعي گرم و دوستانه داشته و ساعاتي لذت بخش را در جوار ايشان گذراندم.

اين ملاقات براي من از چند جهت بسيار جالب بود. ملاقات حضوري با يكي از وبلاگ نويسان موفق كه هر دو خواننده ثابت وبلاگ ديگري بوده و طبيعتا داراي سلايق و ديدگاه هاي مشترك فراواني هم هستيم بسيار جالب بود.

با توجه به شغل ايشان كه مسافرت هاي متعدد را ايجاب ميكند و همچنين اشتغال ايشان به حرفه خبرنگاري در كنار كار اصلي، اطلاعات بسيار مفيدي از نقاط مختلف ايران دارند كه بايد در فرصت مناسب نسبت به تخليه اطلاعاتي !!! ايشان و استفاده از اين دانسته ها اقدام نمايم.

از طرف ديگر حضور در بيستون مرا به ياد مطالبي كه تصميم داشتم در مورد آثار تاريخي اين مكان بنويسم انداخت. بيش از يك سال است كه تصميم جدي براي اين كار گرفته ام و تا كنون منابع زيادي را هم در اين مورد مطالعه كرده ام كه با توجه به تعدد آثار باستاني و تاريخي در اين منطقه، انشاالله به زودي و در طي چند پست به شكل نسبتا كاملي در اينجا خواهم نوشت. بدين منظور تا كنون بيش از 1000 عكس هم از اين آثار انداخته ام كه هنوز كسريهايي داشته و در مراجعات بعدي به اين منطقه طي روزهاي آتي آنها را هم تكميل خواهم كرد.

لازم به ذكر است كه تاكنون 28 اثر تاريخي در اين محدوده در فهرست آثار ملي ثبت شده است كه چند تاي آنرا هنوز هم من پيدا نكرده ام.!!!

با ابوحنانه در بيستون

کوه بیستون

روزی روزگاری دریاچه ارومیه

davasaz — Tue, 17 Nov 2009 09:47:18 GMT

شركت در مجلس ترحيم يكي از آشنايان باعث شد تا در مهرماه سفري به تبريز داشته باشم. با توجه به تعطيلي مدارس در آن زمان (22 مهرماه مصادف با شهادت امام جعفر صادق) تصميم گرفته شد كه به صورت خانوادگي به اين سفر برويم.

در مسير برگشت از تبريز به كرمانشاه عرفان اصرار داشت كه درياچه اروميه را ببيند. هر چه ميگفتم كه درياچه در قسمتهاي نزديك مسير ما به علت خشكسالي خشك شده است باور نميكرد. در نهايت قرار شد براي ديدن درياچه به بندر رحمانلو برويم. با توجه به عمق كم و شيب كم منطقه جنوبي درياچه اروميه، اين منطقه تنها نقطه اي بود كه به علت پيشروي كوه در درياچه اميد به ديدن آب داشتيم.

بدين منظور 4 كيلومتر مانده به شهر عجبشير، در سمت راست وارد جاده بندر رحمانلو شديم. با طي حدود 5 كيلومتر در اين مسير و حدود 300 متر پس از خروج از روستاي رحمانلو بايد به خروجي در سمت چپ پيچيد. جالب اينجاست كه بر سر اين سه راهي يك تابلوي سه گوش نصب شده كه تنها وجهي از آن كه از سمت مسير فرعي قابل ديدن است داراي سطح و نوشته ميباشد و البته بر روي آن نوشته شده "مجتمع گردشگري رحمانلو".!!!

با رسيدن به بندر، زميني خشك و نمكزار در مقابل چشمانمان گسترده شد. هر چند كه خشك شدن درياچه برايمان ناراحت كننده بود، ولي مناظر بوجود آمده هم زيبا و به ياد ماندني بود.

تابلوي "مجتمع گردشگري رحمانلو" در مسير رفت

تابلوي "مجتمع گردشگري رحمانلو" در مسير برگشت

بستر خشك درياچه اروميه

قايقهاي برجاي مانده بر ساحل درياچه

اسكله اي به سوي ؟

بلورهاي نمك بر بستر خشك درياچه

اينهم منطقه ويژه شناي آقايان!!!

صد

davasaz — Mon, 09 Nov 2009 20:48:18 GMT

بر من ترحمي کن، بنگر که بي‌تو چونم؟ اي نرگست به شوخي صد بار خورده خونم

اوحدي مراغه اي

هفته آخر مرداد به همراه خانواده سفري به تهران و مازندران داشتيم. در زمان بازگشت در ذهنم به مرور پستهايي كه تصميم به نگارششان در ماه شهريور داشتم پرداختم. شكل شاه، همايش داروسازان، تله كابين رامسر و بزرگراه احمدي نژادي عنوان چهار پستي بودند كه براي آن ماه در نظر گرفته بودم. همچنين در آن سفر تصميم گرفتم كه با توجه به نزديك شدن تعداد پستهاي وبلاگ به اعداد سه رقمي، يكصدمين پست را به صورت پستي ويژه و با عنوان "صد" با مضموني طنز گونه و خودماني به رشته تحرير درآورم.

اين برنامه تا انتشار پست تله كابين رامسر ادامه يافت ولي پس از آن بنا به دلايلي متوقف شد به طوري كه در فاصله اي دو ماهه تنها يك پست آنهم پيش بيني نشده و براي خالي نبودن عريضه (عكاسي در شب) نوشتم.

عمده ترين دليل براي اين اتفاق نيز مشكلات عديده و پيش بيني نشده اينترنت و سايت بلاگفا بود.اين دو دقيقا در زمانهاي مناسب بازي در آورده و اذيت ميكردند. قطعي ها و كندي اينترنت كه به همراه فيلترينگ به امري عادي در ايران بدل شده و سايت بلاگفا هم با بعضي تغييرات و توقفات معني دار كه گاهي اوقات شائبه سياست بازي هم از آنها به مشام ميرسد واقعا شورش را درآورده است.

الان حدود دو سال و نيم است كه به همراه خانواده در شهر كرمانشاه زندگي ميكنيم و ارتباط با فاميل و دوستان براي ما به آساني گذشته نيست. از طرفي تعداد زيادي از دوستان و بستگان نيز در كشورهاي دور و نزديك، از استراليا تا ايالات متحده آمريكا زندگي ميكنند كه ارتباط با آنها براي ما بيشتر از طريق وب و اينترنت است. همچنين با توجه به ساعات اشتغال من كه در سه محل متفاوت بوده و با احتساب اياب و ذهاب روزانه بيش از 14 ساعت در خارج از منزل ميباشم، حجم زيادي از كارهاي روزمره خود همانند امور بانكي و اداري را بوسيله اينترنت انجام ميدهم. در اين ميان قطعي گاه به گاه اينترنت مرا به گمشده اي در ميان دريا و صحرا، بدون هيچ گونه وسيله ارتباطي بدل ميكند.

قطع سه روزه اينترنت ما در مهرماه امسال به علت تغييراتي در سيستم ISP و پس از آن اختلالي سه هفته اي در اتصال ما به مراكز بارگذاري تصاوير كه باعث شد خود من نتوانم وبلاگم را در طول آن مدت ببينم، (هيچيك از تصاوير قالب و متن وبلاگ نمايش داده نميشد) به شدت باعث سرخوردگي من گرديد. در ابتدا با توجه به اوضاع و احوال مخابرات و اينترنت در كشور فكر ميكردم كه سايت مورد استفاده من براي بارگذاري تصاوير فيلتر شده است، ولي دسترسي من به سايت به صورت مستقيم و بدون هيچ مشكلي ممكن بود. سپس اين احتمال را دادم كه از طرف سايت بلاگفا براي نمايش عكسها محدوديتي اعمال شده باشد كه متوجه شدم دوستان در ساير نقاط بدون مشكل تصاوير آنرا ميبينند. در نهايت مشخص شد كه ايراد به تغييرات اعمال شده در سيستم ISP مربوط بوده و با پيگيري به عمل آمده رفع گرديد. اين ميان تنها ذوق و شوق من به وبلاگ بود كه به شدت آسيب ديده بود.

از ديگر سو، اين وبلاگ برايم يادآور خاطرات و مسبب برقراري روابط دوستانه با تعداد زيادي از ايران گردان و علاقه مندان به طبيعت و تاريخ اين مرز و بوم بود. عزيزاني كه در اكثر موارد هنوز فرصت و افتخار ملاقات حضوريشان را نداشته ام ولي دنياي وبلاگ زمينه ساز آشنايي و دسترسي من به تجربيات و عقايد آنها را بود. همچنين در اين مدت افتخار كمك و راهنمايي تعداد زيادي از طبيعت گردان و ماهيگيران به صورت تلفني و يا ايميل را داشته ام كه با ابراز لطف خود پس از اجراي برنامه مرا قرين شادي و سرور نموده اند.

به هر حال با گذشت زمان دوباره تصميم به ادامه راه گرفتم، خصوصا كه كلي هم بابت خريد دوربين جديد هزينه كرده بودم. ابتدا تصميم داشتم كه از بلاگفا مهاجرت كرده و به يك سرويس ديگر در خارج از مرزهاي ايران كوچ كنم و از شما چه پنهان انتقال اطلاعات را هم آغاز كردم، (آدرس جديد را در زمان مقتضي در وبلاگ درج خواهم كرد) ولي بعد تصميم گرفتم كه اين كار را به صورت موازي انجام داده و كماكان به استفاده از بلاگفا ادامه دهم.

براي نگارش اين پست طبيعتا به ذهني باز و تازه نفس نياز بود كه به همين منظور هفته اول آبان را مرخصي گرفته و به بهانه انجام چند كار مهم!!! به تهران و مازندران رفتم. طي اين برنامها 8 روزه (از جمعه تا جمعه) قرار بود كه علاوه بر ديداري از نمايشگاه مطبوعات و تمديد اشتراك مجلات ايران گردي و طبيعت گردي، و كمي هم خريد لوازم مورد نياز، (دوربين و كفش كوهنوردي و عينك آفتابي و لوازم ماهيگيري و ...) دوشنبه صبح براي انجام كاري شخصي به مازندران رفته و پس از آن براي يك برنامه صيد اردك ماهي، در كنار تالاب انزلي به دوستان ملحق گردم. در مسير بازگشت نيز قرار بود ملاقاتي با يكي از خوانندگان وبلاگ در شهر رشت داشته و دوست ديگري را نيز در سفري كه به شهر همدان داشت ببينم.

برنامه هاي تهران به طور كامل و طبق برنامه پيش رفت، خصوصا عمليات خريد و تخليه حساب بانكي كه به شكل غير قابل باوري از اهداف پيشبيني شده فراتر رفت!!! ولي با آغاز دور دوم سفر مشكلات خود را نشان داد. اول از همه جاده هراز دقيقا در زمان مورد نظر من، به مدت 3 روز به منظور ايمن سازي مسير در گالري شيطان مسدود شد. هوا هم برايم سنگ تمام گذاشته و در تمام جاده هاي پيموده شده در طي اين 8 روز با باران از من استقبال نمود. البته از هواشناسان خارجي خيلي حساب برد و در طول اين مدت مطابق پيشبيني آنها در استانهاي شمالي بارندگي نبود. كار اداري من در شهر نور هم متاسفانه به جاي چند ساعت، دو روز طول كشيد و من تازه ساعت 20 شب چهارشنبه شب امكان سفر به استان گيلان را پيدا كردم.

با وجود دوري راه،‌ شوق ديدن دوستان برايم انگيزه كافي جهت سفر شبانه را ايجاد كرده بود ولي طي تماس تلفني با آنها مشخص شد كه به علت مشغله دوستان هيچيك از سه ملاقات برنامه پاياني اين سفر محقق نخواهد شد. بدين ترتيب دومين برنامه سفر من به استان گيلان در سال جاري نيز به اجرا در نيامد و من يك روز زودتر به كرمانشاه برگشتم تا پس از يك ماه براي اولين بار روز جمعه را در اين شهر و در خانه بگذرانم.

و اما پست جديد، 100:

اصولا بايد گفت كه SAD بر دو نوع است:

يكي آنكه با حرف "س" شروع ميشود و آن عبارتست از ديواري بعضا عظيم كه جلوي رودخانه ميبندند تا آب پشت آن جمع شود تا لابد بتوان در آن بخوبي شنا، قايق سواري يا ماهيگيري كرد. واضح و مبرهن است كه سد چيز خوبي است به شرطي كه با مطالعه كافي و در نظر گرفتن كليه جوانب زيست محيطي، زمين شناختي، ميراث فرهنگي، و خيلي مسائل ديگر ساخته شده و در بالا و پائين دست آن اصول آبخيزداري رعايت گردد.

و اما نوع دوم آن كه با حرف "ص: آغاز ميشود، عددي است كه خيلي ها دوست دارند به آن اندازه عمر كنند (بلكه هم بيشتر!) و بعضا به عنوان عددي بزرگ به كارش ميبرند. در اين ميان جناب ما هم كه در طي سه سال از راه اندازي اين وبلاگ بدون دود كردن حتي يك دانه اسفند، نود و نه پست در آن منتشر كرده ايم، تصميم گرفتيم كه با انتشار پستي ويژه، اهميت اين كار را به خوانندگان يادآور گرديم.

اندر اهميت اين كار و عظمت عدد صد همين كافي است كه بدانيم در ديوان حافظ شيرازي حدود 80 بار كلمه صد به كار رفته است. البته ميگويند كه خواجه تلاش زيادي براي رساندن اين عدد به صد داشت ولي قافيه بيش از اين با او همراهي نكرد.

صد عزيز است، غنيمت شمريدش صحبت

بايد گفت كه به علت علاقه مفرط حافظ به گل و بلبل، او در اين شعر از كلمه گل به جاي صد استفاده كرده است ولي ما آنرا به همان شكل اصلي نوشتيم تا شما هم اين پست را جور ديگري ببينيد. همان جور كه خودمان ميبينيم.!!

بدين منظور در اين قسمت با كنكاشي در ديوان رند شيراز، تعدادي از اين ابيات و مصاديق امروزه آنها در عالم وبلاگ نويسي را مرور ميكنيم.

تكيه بر تقوي و دانش در طريقت كافري است راه رو گر صد هنر دارد، توكل بايدش

اصولا وبلاگ نويسي و مرتب نوشتن در آن، علاوه بر وقت آزاد، به مهارت و آشنايي مناسب به موضوعات پرداخته شده در آن نيز نيازمند ميباشد. نوشتن بدون علم كافي و مستندات لازم، و يا كپي برداري صرف از ساير منابع، بعد از چندي به بي اعتباري وبلاگ منجر خواهد شد.

بس آسان مينمود اول، غم دريا و بوي سود غلط كردم كه اين طوفان، به صد گوهر نمي ارزد

از طرفي ورود به دنياي مجازي با هویت واقعي و با استفاده از نام و مشخصات اصلي خود در ايران كاري جسورانه و با ريسك بالا است و هر آن احتمال ميرود كه نام شما نيز در پرونده هايي مانند وبلاگ نويسان آورده شود. بي دليل نيست كه حجم عمده مطالب در وبلاگستانهاي ايراني با نامهاي مستعار منتشر شده و نويسندگان آنها نامعلوم ميباشند.

صد آبرو به نيم نظر ميتوان خريد خوبان در اين معامله تقصير ميكنند

بنده خدا حافظ هم از خوانندگاني كه از نوشتن يك نظر خشك و خالي هم دريغ ميورزند دل پري داشت.

صد نامه فرستادم و آن شاه سواران پيكي ندوانيد و پيامي نفرستاد

واقعا خيلي ها نميدانند كه نظراتشان در قسمت كامنت ها چقدر روحيه بخش و بعضا الهام بخش وبلاگ نويس ميباشد.

از نامه سياه نترسم كه روز حشر با فيض لطف او، صد از اين نامه طي كنم

احتمالا منظور حافظ از اين بيت اشاره به قالب قبلي وبلاگ من كه در زمينه اي سياهرنگ نوشته ميشد است، قالبي كه به علت سنگيني آن و دير باز شدن صفحات آن با سرعت لاكپشتي اينترنت ايران مجبور به تعويض آن شدم. البته در حال حاضر هم با قلم سياه، كاغذ سپيد وب را سياه كرده و رج ميزنم تا پيامي سوي دلداري چند فرو فرستم.

ادب و شرم ترا خسرو مهرويان كرد آفرين بر تو كه شايسته صد چنديني

حكايت خوانندگان عزيزي است كه بر ما منت نهاده و تراوشات ذهني و قلمي و تصويري ما را تحمل مينمايند. مطالبي كه با وجود تلاش وافر من براي صحت و كاربردي بودنشان، هنوز تا كامل شدن راه بسيار دارد.

آن سفر كرده كه صد قافله دل همره اوست هر كجا هست خدايا به سلامت دارش

به همراه حافظ ما هم دعاي خير خود را بدرقه راه همه ايران گردان و طبيعت دوستان عزيزي كه در راه شناساندن و معرفي جاذبه هاي طبيعي و تاريخي اين مرز و بوم تلاش مينمايند كرده و سفرهايي پر بار و بيخطر براي همه آرزومنديم.

همچنين جاي آن دارد تا يادي از غلامعباس جعفري، تصويرگر و راهنماي برجسته طبيعت و كوهستان ايران كه دوشنبه ۱۶ شهریور بر اثر واژگوني قايقش در رودخانه خروشان تريشولي (Trishuli)، واقع در منطقه Mugling - Narayanghat كشور نپال گرفتار گرداب و ناپديد شد، داشته باشيم.

مراسم نکوداشت اين شخصيت فرهيخته ايران زمين، از ساعت 17 الي 20 پنجشنبه 21 آبان ماه در فرهنگسراي پايداري واقع درخیابان شریعتی، پشت حسینیه ارشاد، ميدان قبا، برگزار مي‌گردد.

هر شبنمي در اين ره، صد بحر آتشين است دردا كه اين معما، شرح و بيان ندارد

عکاسی در شب

davasaz — Fri, 02 Oct 2009 19:39:18 GMT

از گذشته هاي دور، هميشه از ديدن عكسهاي گرفته شده در شب و با استفاده از تكنيك شاتر باز لذت ميبردم. از زماني هم كه عكاسي را شروع كردم هميشه به انداختن اين گونه عكسها علاقه داشتم. جهت انداختن اينگونه عكسها علاوه بر دوربين مناسب، استفاده از سه پايه هم جهت حذف لرزش دست الزامي است و اين دو هميشه مشكل من براي انداختن اينگونه عكسها بوده است.

دوربين هاي حرفه اي عموما اندازه اي بزرگ و وزن نسبتا بالايي داشته و حمل آنها در زمان سفر و طبيعت گردي مستلزم دقت بيشتري ميباشد و از آنجا كه اكثر برنامه هاي گردشگري من هم همراه با پياده‌روي زياد و حمل بار در كوله پشتي صورت ميگيرد، تاكنون در مقابل وسوسه خريد دوربين حرفه اي مقاومت كرده ام، البته هميشه سعي كرده ام كه با تعويض مرتب دوربين، بهترين و نزديكترين امكانات به دوربين هاي حرفه اي را در قالب يك دوربين جمع و جور و كامپكت در اختيار داشته باشم.

ولي ديگر چند وقتي ميشود كه از عكسهايم لذت نميبرم. اين احساس كه ميتوانستم عكسهاي بهتري بگيرم ولي به علت ضعف امكانات ميسر نشد، آزارم ميدهد. البته قسمت عمده اين مشكل به تنبلي يا فراموشكاري خودم هم بر ميگردد. براي مثال با وجود داشتن 3 عدد سه پايه دوربين، در اكثر مواقع فرصتهاي زيادي را به علت همراه نداشتن سه پايه از دست ميدهم.

به نظر ميرسد كه ديگر بهانه اي براي نخريدن يك دوربين حرفه اي ندارم و انشالله با تحقق اين امر بينندگان عزيز وبلاگ را در نتايج آن سهيم خواهم كرد. پس تا آن موقع، تعدادي از عكسهاي انداخته شده در نور كم و يا شب تقديم به شما دوستان.

زندان اسکندر، یزد - استان یزد

نیمه شب در تهران

غروب دریاچه گهر

دریاچه سد ورامه - استان مرکزی

آب بندان - رویان

باغ شازده (شاهزاده)، ماهان - استان کرمان

آرامگاه شاه نعمت الله ولی، ماهان - استان کرمان

کشکول - آرامگاه شاه نعمت الله ولی، ماهان - استان کرمان

شب برفی، پارک قیطریه، تهران

مسجد، مجتمع رفاهی نارنجستان - جاده هراز

مسجد، ترمینال ۲ فرودگاه دبی

تله کابین رامسر

davasaz — Thu, 03 Sep 2009 19:57:18 GMT

شهر رامسر در غربي ترين نقطه استان مازندران در نزديكترين فاصله كوهستان البرز به درياي خزر واقع شده است. اين فاصله در غرب اين شهر و محل ساخت تله كابين رامسر كمتر از يك كيلومتر بوده و در شهر رامسر به حد اكثر ۲.۵ كيلومتر ميرسد. فاصله بسيار كم كوهستان و دريا زیبایی خاص و وصف ناپذیري به این شهر داده‌ است و باعث اشتهار این شهر به عنوان عروس شهرهاي كشور گشته است.

اين شهر كه در گذشته سخت سر نام داشت به واسطه طبيعت دل انگيزش از نقاط مورد علاقه رضاشاه پهلوي محسوب شده و در زمان او به رامسر تغيير نام يافت. در سال ۱۳۱۲ به دستور او عمليات ساخت يك كاخ اختصاصي به همراه هتلي مجلل در اين شهر آغاز شد كه كاخ در سال ۱۳۱۶ و هتل در سال ۱۳۱۷ به بهره برداري رسيدند. اين شهر در زمان پهلوي دوم نيز با احداث فرودگاه و هتل جديد رامسر كه طي سالهاي ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۲ ساخته شد رونق بيشتري يافته و در آن سالها پذيراي سمينارها و همايشهايي نظير سمپوزيوم بين اللملي ماهيان خاورياري، اجلاس ناكا، اجلاس ارگانهاي دريائي كشور، بهداشت جهاني و كنفرانس بين‌المللي حفاظت از تالابها و پرندگان مهاجر بوده است.

از ديگر جاذبه هاي طبيعي اين منطقه نيز ميتوان به چشمه هاي آبگرم رامسر، كتالم و سادات محله، بوستان جنگلی صفارود، جنگل دالخانی، قله مارکوه و مناطق ييلاقي جواهر ده و جنت رودبار اشاره كرد كه همه ساله گردشگران زيادي را به خود جلب ميكند.

از فروردين ماه سال جاري، مسافراني كه از رامسر به سوي استان گيلان ميروند پيش از ورود به شهر چابكسر كابينهايي را در حال عبور از فراز بزرگراه ساحلي به سمت كوه مجاور ميبينند. همه ما عادت داريم تله كابين را در پاي كوهها و در شيبهاي دامنه ببينيم و عبور تله كابين از روي زمينهاي هموار ساحلي در نظر اول براي همه ما كمي غريب مينمايد. ولي طراحان تله كابين رامسر به عمد اين خط را بدين صورت طراحي كرده اند.

ساخت دومين خط تله كابين استان مازندران و سومين خط از اين نوع در استانهاي شمالي (گيلان و مازندران) پس از خطوط تله كابين نمك آبرود و لاهيجان، از سال ۱۳۷۵ آغاز شده و پس از راه اندازي آزمايشي در بهار سال گذشته، در نهايت با حضور رئیس سازمان میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری کشور به همراه وزیران اموراقتصادی و دارایی و راه و ترابری و استانداران مازندران و گیلان در اولين ماه سال جاري رسما به عنوان تنها خط تله كابين خاورميانه كه ساحل دريا را به ارتفاعات جنگلي متصل ميكند افتتاح گرديد.

اين خط تله كابين بخشي از يك مجموعه تفريحي – گردشگري بزرگتر به نام رامسر پلازا (Ramsar plaza) بوده و واحد هاي رفاهي – تجاري ديگري نيز به تدريج به آن اضافه خواهد شد كه در حال حاضر رستوران و فروشگاه قسمت ساحلي به همراه كافي شاپها و رستوران فست فود بالاي كوه فعاليت خود را آغاز كرده اند.

با وجود فاصله كمتر اين مجموعه با شهر چابكسر (۳۰۰ متر در مقابل فاصله 5 كيلومتري تا شهر رامسر) به نظر ميرسد مسئولان اين مجموعه به دليل شهرت و معروفيت بيشتر نام رامسر در اذهان، از نام اين شهر براي نامگذاري مجموعه استفاده كرده اند.

۷۹ كابين هر يك به ظرفيت ۴ نفر، با سرعت متوسط ۹ كيلومتر در ساعت گردشگران را طي ۱۲ دقيقه در مسيري به طول ۲۰۵۰ متر، از ارتفاع ۱۲- متري ايستگاه ساحلي به ارتفاع ۵۰۶ متري كوه ايلميلي مي‌رساند. از اين نقطه نيز به صورت پياده و با طي كمتر از ۵۰۰ متر مسير سنگفرش شده، ميتوان به بالاترين نقطه اين كوه با ارتفاع ۶۰۵ متر رسيد. هواي پاك كوهستان به همراه مناظري بسيار زيبا از جنگل و دريا، اين تله كابين را به يكي از زيباترين جاذبه هاي گردشگري منطقه ساحلي مازندران تبديل كرده است.

طي سالهاي اخير علاوه بر ساخت اين تله كابين، پروژه هاي ديگري نيز براي تبديل شهر رامسر به يك قطب گردشگري در عرصه بين المللي آغاز شده كه مهمترين آنها شروع به کار پروژه توسعه و تجهیز فرودگاه بین المللی رامسر و ديگري آغاز عمليات ساختماني هتل ۷ ستاره بین المللی رامسر در ۶۰ طبقه با ارتفاع ۲۴۰ متر، دارای ۱۰۰۰ واحد اقامتی، دو باند هلیکوپتر و پارکینگ طبقاتی با ظرفیت ۱۰۰۰ اتومبیل ميباشند.

و اما:

در سايت تله كابين رامسر به آدرس www.ramsarplaza.net نكاتي را ديدم كه متاسفانه نشان از بي اطلاعي و ناشي گري بي حد مديران آن در زمينه شناخت ايران و طبيعت و جغرافياي آن ميباشد.

(اصلاحیه: روزگذشته متوجه شدم که سايت رسمي تله كابين رامسر پایگاهی به آدرس www.ramsarcc.com بوده و به الطبع موارد ذکر شده زیر مربوط به این سایت نمیباشد. سه شنبه ۳۱/۶/۸۸)

اولين نكته اي كه در ديدار از اين سايت به شدت تو ذوق آدم ميزند، ‌استفاده از عكسي مربوط به تله كابين نمك آبرود در بالاي صفحه و در كنار عنوان تله كابين رامسر ميباشد. طراحان سايت حتي زحمت رفتن تا محل مجموعه و انداختن يك عكس ناقابل از تله كابين رامسر را نيز به خود نداده و با كپي كردن عكسي با منظره شبيه به آن كار خود را راه انداخته اند.

در يكي از پستهاي اين سايت با عنوان ویژگیهای خاص شهر توریستی رامسر، ۲۴ ويژگي براي اين شهر و منطقه عنوان شده كه ديدن بعضي از آنها براي افرادي كه اطلاعات كمي از ايران و ايران گردي دارند واقعا ايجاد حيرت ميكند. عناويني همچون "نامگذاری بیش از ۳۰۰۰ مکان در ایران و جهان به نام رامسر و يا نامگذاری ۸۰۰ تالاب به نام کنوانسیون تالابهای رامسر" از اين دست ميباشند. نويسنده اين متن حتي نميدانسته كه تالابها به نام كنوانسيون تالابهای رامسر نامگذاري نميشوند و تنها نام آنها وارد ليست تالابهاي حفاظت شده گشته و به همراه اقدامات حفاظتي صورت گرفته در پرونده آن نگهداري ميگردد.

در قسمت ديگري از اين پست آمده است "دارای بلندترین قله رشته کوه البرز پس از دماوند به نام سمامُس (احتمالا منظور قله سماموس ميباشد) با ارتفاع ۳۶۲۰ متر". ظاهرا در كتابهاي جغرافياي دوره دبيرستان اين شهرستان نامي از كوههايي مانند علم كوه ۴۸۴۸ متر، آزاد كوه ۴۳۵۵ متر، تخت سلیمان ۴۶۴۳ متر، خلنو ۴۳۷۵ متر، چپکرو ۴۳۱۸ متر و پالون گردن ۴۲۵۰ متر، واقع در البرز مركزي به ميان نيامده است.

همچنين استفاده از صفت هاي تفضيلي با پسوند "ترين" در تبليغات بايد با احتياط كامل و اطمينان قطعي از صحت آن صورت گيرد. در اين رابطه استفاده از جملاتي مانند "افتتاح بهترين تله کابین خاورمیانه در رامسر، دارای بهترین منابع آب معدنی و طبی دنیا، دارای بهترین و زیباترین مناظر و جلوه های گردشگری دنیا" در اين پايگاه با توجه به نسبي بودن موارد ذكر شده صحيح نميباشد.

و به عنوان آخرين ايراد بايد گفت كه عليرغم آنكه در اين سايت رامسر به عنوان "اولین شهر گردشگری الکترونیک جهان" معرفي شده است (البته به احتمال قوي منظورشان تبديل اين شهر به شهر الكترونيك در آينده است نه زمان حاضر!!!)، و با وجود هزينه هاي بالاي استفاده از اين مجموعه (تله كابين، رستوران، كافي شاپها و فروشگاه) هيچ دستگاه خودپرداز و پايانه فروشي در اين مجموعه وجود نداشته (تنها يك دستگاه POS در طبقه بالاي فروشگاه وجود دارد) و به همراه بردن مقدار زيادي پول نقد الزامي است.

بالا بردن قند خون پيش از سوار شدن به تله كابين

ايستگاه اول (ساحلي) تله كابين

تله كابين رامسر، به سمت كوه ايلميلي

منظره ساحل از فراز كوه ايلميلي

ايستگاه ساحلي از فراز كوه ايلميلي

قله كوه ايلميلي

و به بالاي كوه ايلميلي رسيديم

ايستگاه دوم (بالا) تله كابين

رهسپار به سوي ساحل

هشتمین همایش سالانه داروسازان

davasaz — Tue, 25 Aug 2009 16:30:18 GMT

چند سالي است كه با فرا رسيدن پنجم شهريور، زادروز محمد زكرياي رازي و روز داروساز، انجمن داروسازان ايران اقدام به برپايي همايشي علمي - آموزشي جهت داروسازان و همچنين برگذاري جشن و مهماني روز داروساز مينمايد. اين همايش با توجه به استقبال عمومي داروسازان و حضور سالانه بيش از ۱۵۰۰ داروساز در آن، مكاني مناسب براي ديدن دوستان و همكلاسان قديمي بوده و بعضا زنده كننده خاطرات شيريني از گذشته ميباشد.

حضور پر شمار داروسازان در اين مراسم، فرصت مناسبي براي شركتهاي توليد و توزيع كننده دارو به منظور ارائه آخرين اخبار و تبليغ محصولات جديد ايجاد كرده و معمولا نمايشگاه كوچكي در محل برگذاري مراسم بر پا ميشود كه با توجه به علاقه وافر داروسازان به كسب اطلاعات علمي و مالي!!! جديد معمولا با استقبال خوبي هم مواجه ميگردد.

امسال با توجه به قرار گرفتن روز داروساز در ايام ماه مبارك رمضان، انجمن داروسازان براي راحتي مهمانان و امكان پذيرايي مناسب، همايش سالانه را ۱۰ روز جلو كشيده و ضمن برگذاري دوره آموزشي از ۲۳ الي ۲۵ مرداد، جشن روز داروساز را هم در تاريخ ۲۵ مرداد در مركز همايشهاي رازي برگذار نمود.

براي من شركت در اين همايش علاوه بر بدست آوردن چند امتياز ناقابل بازآموزي، مكاني براي ديدار دوستان قديمي هم به شمار مي آيد، خصوصا كه هم اكنون بعد از حدود دو سال دوري از محيط صنعت و كارخانه هاي داروسازي ملاقات همكاران قديمي و آگاهي از تحولات اين صنعت هم برايم خالي از لطف نيست.

و اما گزارش همايش امسال از ديد نادرالحكما دواساز:

يكي از نكات جالب توجه در اين همايش حضور پر شور خانمهاي داروساز و خصوصا خانمهاي داروساز جوان بود كه نويدبخش آينده اي روشن براي اين رشته ميباشد. البته اگر قرار باشد همين روال ادامه داشته باشد در آينده شاهد انقراض نسل آقايان داروساز خواهيم بود.!!!

اين قضيه خصوصا در مورد داروسازان شاغل در شركتهاي دارويي نمود بيشتري داشته و نسبت جنسيتي در شركتها و كارخانجات داروسازي كه روزگاري نه چندان دور كاملا به نفع داروسازان مرد بود اكنون به سمت ديگر متمايل شده است.

آنفولانزاي خوكي در اين نمايشگاه هم بحث روز بوده و شلوغي غرفه نمايندگي شركتهاي توليد واكسن آنفولانزا نيز قابل توجه بود. واكسن آنفولانزا به علت نا پايداري و عمر قفسه اي كوتاه (كمتر از يك سال) به طور معمول در اواخر تابستان در خط توليد قرار گرفته و در بازار توزيع ميشود. توليد امسال اين شركتها هم همانند سالهاي گذشته بوده و نسبت به آنفولانزاي خوكي مصونيتي ايجاد نميكنند. البته نمايندگان علمي حاضر در اين غرفه ها عنوان ميكردند كه اين واكسن ها با توجه به بالا بردن سطح آنتي بادي موجود در خون افراد، احتمال ابتلا به آنفولانزاي خوكي را نيز كاهش ميدهند. الله و اعلم.

حضور شركتهاي عرضه كننده فراورده هاي ويتامينه و مكمل هاي غذايي در اين همايش هم چشمگير بود و با توجه به قيمت بالا و حاشيه سود مناسب اين اقلام در داروخانه ها كه در اكثر مواقع با ارائه تخفيف و جوايز نقدي و جنسي هم همراه ميباشد داروخانه داران و مسئولين فني زيادي را به خود جلب مينمود.

روشهاي تبليغي در اين همايش هم مانند ساير نمايشگاه ها متنوع بوده و خصوصا بعضي از پوسترها و استندهاي به نمايش گذاشته شده واقعا چشم نواز و جذاب بودند. به هر حال اهميت جذب مخاطب براي تبليغ كننده منجر به خلاقيت و ارائه كارهاي بديع و جالبي خواهد شد.

يادش به خير، چند سال پيش كه من به عنوان مدير فروش در يكي از كارخانجات داروسازي به كار مشغول بودم، در همايشي مربوط به پزشكان متخصص زنان و زايمان و در پوستر داروهاي تخصصي بيماريهاي زنان، از تصوير چند خانم جوان استفاده كردم كه واكنش هاي متفاوتي را بعد از نمايشگاه باعث شد. البته بيشتر اين برخوردها جنبه شوخي داشته و دوستان ممنوعيت استفاده ابزاري از تصوير خانمها در تبليغات را يادآوري ميكردند. به نظر ميرسد مديران فروش و مشاوران تبليغات در اين روزها براي عدم مواجهه با اين مسئله راه حل ديگري پيدا كرده اند: به جاي استفاده از تصوير خانمها، خود خانمها را به داخل غرفه مي آورند.!!!

به هرحال، آنها كه نيامدند جايشان خالي بود، انشالله مراسم سالهاي بعد.

و در پايان نيازي به ياد آوري نيست كه جماعت داروساز هميشه سبز بوده و سبز خواهند ماند.

شکل شاه

davasaz — Sun, 23 Aug 2009 16:20:18 GMT

راه و جاده از گذشته هاي دور يكي از نيازهاي اساسي انسان متمدن و شهر نشين بوده و توسعه راهها از دغدغه هاي مهم حاكمان به حساب مي آمده است. وجود راههاي مناسب و مطمئن علاوه بر ايجاد ارتباطات فرهنگي و گسترش بازرگاني و تجارت در هر منطقه، در زمانهاي بروز حادثه و يا هجوم دشمنان هم تسهيل كننده اعزام قواي كمكي به مناطق مختلف بوده است.

در گذشته هاي دور راهها عمدتا براي رفع نياز ساكنان محلي و توسط نيروهاي محلي ساخته ميشد ولي با شكل گيري كشورها و امپراطوريهاي عظيم، نياز به ساخت راهها و جاده هاي فرا منطقه اي بيش از پيش احساس شد. در ايران نخستين بار به فرمان داريوش كبير راه شاهي به صورت سنگفرش از شوش پايتخت ايران تا سارد، مركز ليديه و به طول تقريبي ۲۵۰۰ كيلومتر كشيده شده و در پي آن ساير مناطق كشور نيز با راههاي مناسبي به مركز كشور متصل شد. البته به احتمال قوي قطعات مختلف اين جاده در گذشته هاي دورتر و خصوصا توسط حكومت آشوريان ساخته شده و در زمان داريوش به صورت يكپارچه در آمده و بهسازي شده است. در حقيقت اهمیت کار هخامنشیان به اداره این راه است و نه هموار كردن آن.

نقشه امپراطوري هخامنشيان و راه شاهي

اهميت حمل و نقل و راههاي ارتباطي از نظر داريوش به حدي بود كه با استخدام يك ناخداي يوناني به نام اسكيلاكس و در اختيار گذاردن ملوانان ايراني، اقدام به شناسايي و تهيه نقشه راههاي آبي كشور پهناور ايران از دره سند، واقع در غرب هندوستان و منتهي اليه مرز ايران در شرق تا درياي مديترانه در غرب امپراطوري ايران نمود. اسكيلاكس طي ۳ ماموريت طولاني مدت اقدام به مكاشفه و نقشه برداري ساحل هاي كشور ايران از دره رود سند تا ورودي رود فرات به خليج فارس، ساحل جنوبي خليج فارس تا درياي سرخ (محيط شبه جزيره عربستان) و در نهايت نقشه برداري سواحل درياي سياه نمود كه آخرين ماموريت وي با ناپديد شدن كشتي او (احتمالا غرق كشتي و مرگ خدمه آن) براي هميشه ناتمام ماند.

بزرگترين نتيجه تلاش اين دريانورد بزرگ، ساخت كانال ارتباطي بين رود نيل و درياي سرخ به فرمان داريوش و ايجاد ارتباط دريايي بين سواحل جنوبي و غربي آن روزگار امپراطوري عظيم هخامنشي بود. (در حقيقت اين كانال براي سومين بار به دستور داريوش كنده شد. پيش از آن و در زمانهاي دورتر نيز ۲ نفر از فرعونهاي مصر به نامهاي ستي اول و ملكه هت شپ سوت فرمان به حفر اين كانال داده بودند كه در هر بار پس از مدتي به علت طوفانهاي شن و عدم لايروبي مناسب پس از مدتي كانال پر شده و استفاده از آن غير ممكن ميگشت.)

استانهاي مازندران و گيلان (طبرستان و ديلمان قديم) واقع در جنوب درياي خزر به علت وجود كوههاي سر به فلك كشيده البرز كه همچون كمربندي در جنوب آنها امتداد يافته است در طول تاريخ كمتر مورد هجوم مهاجمان خارجي قرار گرفته و جز در مواردي معدود در اكثريت اوقات داراي حكومتي مستقل از حكومت مركزي ايران داشته اند.

تا پيش از ظهور صفويه تنها لشكر كشي محدودي به مازندران صورت گرفته بود كه عمده ترين آنها توسط كورش كبير، محمود غزنوي، تيمور گوركاني و شاه اسمعيل صفوي بوده در همه موارد لشكريان با مشقات فراوان وارد منطقه طبرستان شده و آنرا طي كرده اند. در زمان شاه عباس كبير، به علت علاقه او به منطقه مازندران و خصوصا شهرهاي بهشهر و فرح آباد ساري، به دستور وي راهي سنگفرش با كيفيت بالايي در مسير ساري به ورامين (مسير قائمشهر به فيروزكوه و ادامه مسير حبله رود تا گرمسار و ورامين) احداث گرديد كه پس از فوت وي به علت بي توجهي حاكمان بعدي به مرمت آن رو به ويراني نهاد.

با به قدرت رسيدن قاجاريه و انتخاب تهران به عنوان پايتخت، دسترسي سهل تر به مسقط الراس اين خاندان در منطقه استر آباد (استان گلستان فعلي) نياز به راه عبور مناسب از كوههاي البرز را بيشتر نمودار ساخت. در طول اين دوره علاوه بر مسير گردنه گدوك (راه فيروزكوه فعلي) و مسير قزوين – منجيل – رشت، راه ديگري كه از كوهستان توچال، شهرستانك، بلده، كجور و نور عبور ميكرد نيز مورد استفاده قرار ميگرفت. در زمان ناصرالدين شاه قاجار و به دستور وي مسيرهاي قديمي و مالروي دره هاي هراز و چالوس تعمير و به راه ارابه رو تبديل گشتند. همچنين در سال ۱۲۹۰ ناصرالدين شاه مجددا دستور به بهسازي مسير لاريجان (هراز) داده و حسين عليخان وزير را به سرپرستي اين كار منصوب نمود. وي نيز با همكاري گاستيگر، مهندس اطريشي كه در خدمت دولت ايران بود جاده را به اندازه اي پهن كرد كه دو ارابه در مسير مقابل بتوانند بدون برخورد از آن عبور كنند. در سال ۱۲۹۵ و با اتمام عمليات ساخت اين راه به عنوان يادبود نقشي از شاه قاجار در يكي از صعب العبور ترين نقاط اين مسير به نام تنگ بند بريده بر سينه كوه و مشرف بر رود خروشان هراز حك گرديد.

اين نقش برجسته كه در محل به شكل شاه معروف است جديد ترين و آخرين نقش برجسته تاريخي ايران در بين ۱۰۵ نقش برجسته كشف شده به شمار مي‌آيد و در آن ناصر الدين شاه سوار بر اسب در وسط و ۱۰ تن از درباريان در طرفين شاه حجاري شده است. در اطراف نقش برجسته كه حدود ۸ متر طول و ۴ متر ارتفاع دارد اشعاري در مدح ناصرالدين شاه و فرمان او در خصوص مرمت راه لاريجان حك شده است.

در زمان پهلوي دوم و با اتمام ساخت راه آسفالته هراز در دهه ۱۳۴۰ و ساخت تونل وانا به منظور حذف منطقه خطرناك تنگ بند بريده، اين نقش برجسته از مسير جاده دور افتاده و تا به امروز به تنهايي بر ديواره سمت غرب تنگه ناظر بر عبور رود هراز ميباشد. براي ديدن اين نقش برجسته بايد در يكي از طرفين تونل وانا توقف كرده و حدود ۱۰ دقيقه مسير كناره غربي رودخانه را در پشت تونل ادامه داد. اين نقش برجسته تقريبا روبروي دومين خروجي اضطراري تونل وانا از سمت تهران واقع شده است. در حال حاضر تنها تابلوي راهنماي اين اثر تاريخي در حدود ۱۵۰ متري تونل وانا از سمت تهران و در سمت چپ جاده پيش از ورودي پل و تونل وانا نصب شده است. محل قرار گيري اين تابلو به گونه اي است كه به هيچ عنوان توجه گردشگراني كه به سمت آمل ميروند را جلب نميكند، از طرفي گردشگران سمت مقابل هم اصلا نوشته هاي تابلو را نميبينند.!!!

متاسفانه چند وقتي است كه زمزمه هايي مبني بر كشيدن يك جاده در اين تنگه به منظور كاهش ترافيك تونل وانا شنيده ميشود. اين قضيه از دو بعد جاي شگفتي دارد:

نخست آنكه كشيدن چنين راهي باعث ايجاد آسيب جدي و انهدام دو اثر تاريخي شكل شاه و بقاياي جاده تاريخي لاريجان به آمل كه پيشينه آن به دوره ساسانيان بازميگردد خواهد شد. ديگر آنكه افرادي كه با اين منطقه آشنايي دارند ميدانند كه به علت عرض كم دره رود هراز در اين نقطه، براي ايجاد هر جاده استانداردي نياز به اشغال بخشي از بستر اين رود خروشان وجود دارد كه با توجه به طبيعت اين رود و سيلابهاي دوره اي كه در آن اتفاق مي افتد احتمال بروز خسارتهاي مالي و جاني در طي زمان ساخت و استفاده از اين راه فرضي براي كارگران و رهگذران بسيار زياد خواهد بود.

در چنين شرايطي به نظر ميرسد بهترين راه حل براي كاهش فشار ترافيك بر تونل وانا، حفر يك تونل ديگر به موازات آن باشد. امري كه در دولت فعلي به علت هزينه بالا و مدت زمان لازم براي احداث آن مخالفي جدي به نام وزير راه دارد.!!!

شكل شاه

نماي نزديك تصوير ناصرالدين شاه قاجار در شكل شاه

درباريان سمت راست نقش برجسته شكل شاه

درباريان سمت چپ نقش برجسته شكل شاه

لينك: نقشه امپراطوري هخامنشيان و راه شاهي در اندازه بزرگتر

روز پزشك و روز داروساز

davasaz — Sat, 22 Aug 2009 19:28:51 GMT

سوگند ياد كرديم به پاكي عشق، به زلالي اشك و به قداست دل كه اشكي بزداييم و خالق لبخند بر لبان رنگ پريده باشيم. خداوندا، به من ايماني عطا كن تا پايبند باشم به آنچه برايش سوگند ياد كردم.

اول شهريور، روز پزشك و پنجم شهريور، روز داروساز بر همه تلاشگران عرصه سلامت گرامي باد.

وزارت منابع طبیعی و محیط زیست

davasaz — Tue, 28 Jul 2009 11:10:18 GMT

نمايندگان مجلس شوراي اسلامي با يک فوريت بررسي طرحي موافقت کردند که در صورت تصويب نهايي، سه وزارتخانه جديد به مجموع 21 وزارتخانه کنوني اضافه مي شود.

بالاخره عملکرد ضعیف معاونان رییس جمهور در دوره قبل و عدم پاسخگوییشان به رسانه ها و نمایندگان مردم در مجلس شورا منجر به تصویب فوریت تبدیل سه معاونت تربيت بدني، ميراث فرهنگي و گردشگري و بنياد شهيد و امور ايثارگران به وزارتخانه گردید. با توجه به اسامی سازمانهای مذکور کاملا مشخص است که نتایج عملکردی مسئولان آنها و برخورد های غیر مسئولانه آنان در زمینه پاسخگویی به مطالبات جامعه دلیل این اقدام بوده است ولی آنچه مایه تاسف است جا افتادن نام سازمان حفاظت از محیط زیست از این لیست میباشد. سازمانی که با توجه به عملکرد فاجعه بارش صدای همه دوستداران و علاقه مندان به طبیعت این مرز و بوم را در آورده و مسئولان آن که تخصصی هم در کار واگذار شده به آنان ندارند با وقاحت تمام با رسانه ها و نمایندگان مردم برخورد میکنند.

امیدوارم با تلاش و پیگیری طبیعت دوستان عزیز زمینه تبدیل این سازمان به وزارتخانه و همچنین الحاق سازمان منابع طبیعی از وزارت کشاورزی به آن فراهم گردد.

كاريكاتور 2

davasaz — Sat, 25 Jul 2009 20:17:18 GMT

اين ابي فيشرمن هم مثل اينكه ماهيگير حرفه اي تر از من براي رقابت پيدا نكرده. يا اينكه با ديدن كاريكاتورش در وبلاگ من جوگير مرام و جنبه من شده و دوباره يك كاريكاتور از من كشيده.

البته ايندفعه ذوق بيشتري نسبت به دفعه قبل به خرج داده ولي به منظور تشويش اذهان عمومي و تخريب روحيه حساس و حيوان دوست من در نزد بينندگان، كاريكاتور را به شكلي كشيده كه به بيننده شكنجه ماهي بدبخت به دست من را القا كند. (تصاوير پيوست)

تصوير اصلي از پست ماهيگيري در درياچه آب اسك

كاريكاتور

اين ميان بعضي از افراد فرصت طلب هم از فرصت استفاده كرده و با نوشتن كامنتهاي بودار حسابي از خجالتمان در آمدند. نمونه اش هم برادر خودم فرهاد كه انگار نه انگار برادر كوچكمه و هنوز يك ماه نشده كه بردمش گهر و ني‌گا، با ديدن اين كاريكاتور كري خونيش رو راه انداخته و طي يك كامنت كلي متلك بارمون كرده. حالا خوبه باجناقش هم تو اون كاريكاتور بغل دست من وايساده. البته فكر كنم از فاميل هاي عيالش ترسيده و حرفهايي كه ميخواسته در مورد باجناقش بگه را به من نسبت داده.

آقا من كه بارها گفته ام براي آموزش جوانان و تربيت ماهيگيران جديد آماده ام، خوب شما هم بيا تا يك كلاس خصوصي برايتان تشكيل بدهم، ديگر اينهمه حاشيه لازم نيست. تازه من هر جا كه براي ماهيگيري ميروم آدرس و مشخصات آنرا كامل مينويسم و مثل بعضيها نيستم كه محلهاي ماهيگيريشون رو پنهان كرده و محل صيد قزل آلاهاشون رو بروز ندهند. (منابعش در وبلاگ ابي ماهيگير موجود است)

لذا بدينوسيله به اطلاع جناب ايشان ميرسانيم كه در صورت تكرار موارد مشابه و ايراد هرگونه شبهه به روحيه سبز و لطيف ما، به همراه گروه ماهيگيري غولها (تصوير تعدادي از اعضاي آنرا در پیمایش دره گهر رود، 3- دریاچه گهر به دره نی گا ميتوانيد مشاهده نماييد) به شيراز رفته و نسل ماهي را در استان فارس منقرض ميكنيم تا خود به خود با بيكار شدن آقاي ابي ماهيگير، وبلاگ ماهيگيري شيراز هم تعطيل شود.

از ما گفتن بود. امتحانش مجانيه.